Οι πρώτες μέρες στο νηπιαγωγείο-Ο ρόλος των γονιών στην προσαρμογή των παιδιών.

Spread the love

Σημαντικό ρόλο στην έναρξη και προσαρμογή των παιδιών στο Νηπιαγωγείο παίζει ο τρόπος με τον οποίο γίνεται η προετοιμασία τόσο των παιδιών όσο και των γονιών. Στόχος της προετοιμασίας είναι να βοηθηθούν τα παιδιά και οι γονείς να επεξεργαστούν το άγχος του αποχωρισμού όσο το δυνατόν ευκολότερα.

Image result for children going to school for first time

Όπως είναι γνωστό, οι γονείς το πρώτο διάστημα ένταξης και προσαρμογής των παιδιών στο Νηπιαγωγείο κατέχονται από αγωνία και άγχος και το πώς Θα προσαρμοστεί το παιδί, κάτω από ποίες συνθήκες Θα βρεθεί κ.λπ. άγχος το οποίο είναι δικαιολογημένο ειδικά την πρώτη φορά που αποχωρίζονται από το παιδί τους. Ακόμα και η μητέρα από τη μεριά της μπορεί να έχει συναισθήματα ενοχής καθώς και τύψεις για την ανεπάρκεια της να φροντίσει το παιδί της με βάση τα καθιερωμένα πρότυπα της μητέρας, να παραμείνει δηλαδή στο σπίτι κοντά στο παιδί και να το μεγαλώσει η ίδια. Πολλοί γονείς φοβούνται ότι η παιδαγωγός δε μπορεί πιθανά να έχει ξεχωριστό ενδιαφέρόν για κάθε παιδί όταν υπάρχουν τόσα πολλά να προσέχει και ότι κάποιο παιδί είναι αυτό που θα χάσει και αυτό είναι το δικό τους.

Γονείς λοιπόν και παιδιά στη φάση αυτή του αποχωρισμού έχουν ν’ αντιμετωπίσουν ένα ισχυρό πρόβλημα που η ένταση και η διάρκεια του εξαρτώνται και από άλλους παράγοντες όπως η προσωπικότητα των γονιών, η ηλικία των παιδιών και οι σχέσεις γονιού – παιδιού κ.λπ.

Από διάφορες μελετες που έχουν γίνει  πάνω στο θέμα προετοιμασίας γονιών-παιδιών φάνηκε ότι το είδος και η έκταση των πιθανών προβλημάτων που θα παρουσιάσει το παιδί με την ένταξή του στο Νηπιαγωγείο, εξαρτάται από τον τρόπο με τον οποίο έγινε η προετοιμασία του από τους γονείς του, ή τα άλλα πρόσωπα του στενού οικογενειακού περιβάλλοντος του παιδιού ( αδέλφια, γιαγιά, ….). Παιδιά που έχουν προετοιμαστεί μέσα από σύζήτηση, παιχνίδι, επίσκεψη στο Νηπιαγωγείο, σίγουρα θα επεξεργαστούν ευκολότερά τον αποχωρισμό από τους γονείς και την ένταξη τους στο Νηπιαγωγείο, από εκείνα τα οποία απότομα, ξαφνικά βρίσκονται σε μια καινούργια δεδομένη κατάσταση για την οποία δεν άκουσαν και δεν είδαν τίποτα.

Image result for children going to school for first time

Ας προσέξουμε λοιπόν τα παρακάτω, για μια σωστή προετοιμασία των δύο πλευρών, που μπορούν άνετα να εφαρμοστούν στην πράξη.

  • Είναι σημαντικό να γνώρίζει ο γονιός ότι το μικρό παιδί είναι φυσικό ν’ αντιδράσει από τις πρώτες μέρες και ότι πολλά παίδιά χρειάζονται ένα αρκετό χρονικό διάστημα γιά να προσαρμοστούν.
  • Η ένταξη του παιδιού στο καινούργιο περιβάλλον δεν πρέπει να παρουσιαστεί σα τιμωρία ή εγκατάλειψη αλλά σαν μια δυνατότητα να μάθει κάτι καινούργιο και να παίζει με τα άλλα παιδιά: να κοινωνικοποιηθεί.
  • Η ένταξη του παιδιού να γίνει σε περίοδο που το παιδί δε Θα αντιμετωπίζει θέματα υγείας για να μη χρειασθεί μετά από λίγες μέρες να παραμείνει σπίτι.
  • Η συμπεριφορά των γονιών στις αντιδράσεις του παιδιού κατά τη διάρκεια της προσαρμογής του χρειάζεται να είναι σταθερή. Αυτό εξαρτάται φυσικά από την ιδιαιτερότητα του παιδιού, στο στάδιο ανάπτυξης του κ.λπ. Εάν π.χ το παιδί τις πρώτες μέρες ή μετά από κάποιο χρονικό διάστημα αρνηθεί να πάει στο Νηπιαγωγείο οι γονείς δε θα το κρατήσουν σπίτι αλλά θα εξακολουθήσουν να το πηγαίνουν σταθερά.

Related image

  • Μετά από συζήτηση, παραμύθια με σχετικό περιεχόμενο, οι γονείς μπορούν να βοηθήσουν το παιδί να καταλάβει ότι η μαμά και ο μπαμπάς πηγαίνουν το πρωί στη δουλεία του και αυτό στο νηπιαγωγείο.
  • Οι γονείς μπορούν να εξηγήσουν στο παιδί τι είναι το Νηπιαγωγείο και τι μπορεί να κάνει κανείς εκεί.

 

Image result for children going to school for first time

  • Σε περίπτωση που το παιδί επιμένει να πάρει μαζί του ένα παιχνίδι από το σπίτι , μπορούν να του το επιτρέψουν. Πολλές φορές τα παιδιά κυρίως  τα μικρότερα βοηθούνται αν φέρουν μαζί τους κάποιο οικείο αντικείμενο επειδή βιώνουν έτσι συνέχεια στη ζωή ανάμεσα στο σπίτι και στο Νηπιαγωγείο.
  • Εάν το παιδί δεν έχει αποχωρισθεί  καθόλου τη μητέρα μέχρι την ώρα που θα παει στό Νηπιαγωγείο, είτε γιατί δεν εργαζόταν είτε γιατί εργαζόταν μέσα στο σπίτι και το είχε συνεχώς κοντά της, καλό θα ήταν πριν την ένταξη να το αφήσει κατά διαστήματα κοντά σε ένα οικείοο πρόσωπο μερικές ώρες. Αυτό θα βοηθήσει το παιδί να συνηθίσει βαθμιαία τον αποχωρισμό ώστε στη συνέχεια να του είναι πιο εύκολο να την αποχωρισθεί στο άγνωστο περιβάλλον.
  • Σε περίπτωση εγκυμοσύνης της μητέρας  ή γέννηση δεύτερου παιδιού, η προετοιμασία και η ένταξη θα πρέπει ν’ αρχίσει τουλάχιστον 1- 2 μήνες πριν γεννηθεί το δεύτερο παιδί. Εάν το διάστημα της ένταξής του στο Νηπιαγωγείο ακολουθήσει η γέννηση ενός αδελφού ή αδελφής, το παιδί ζει τον αποχώρισμό από την οικογένεια και την ένταξη , του στο καινούργιο ή άγνωστο περιβάλλον συχνά σαν εγκατάλειψη.

Η αρχή ειναι το ήμισυ του παντός και αυτό ισχύει ιδιαίτερα στην αρχή της σχολικής χρονιάς του παιδιού. Η ομαλή ένταξη του παιδιού στη σχολική πραγματικότητα προσιωνιζει  ομαλη πορεια σε εξελιξη μεσα στην κοινωνία του σχολείου και στη μαθησιακή διαδικασια . Ποσο ομως ειναι ευκολο το παιδι να ενταχθεί ομαλά στο νέο σχολικό περιβάλλον;

Κατ’ αρχήν ας μελετησουμε τους λογους που κανουν το παιδι να αντιδρά οταν πρωτοπηγαινει σχολειο. Ήδη από το πρωτο χρονο της ζωής του ανατπυσσει το λεγόμενο-άγχος αποχωρισμού κάθέ φορά που ένα νέο πρόσωπο εισέρχεται στο χώρο του ή όταν η μητέρα του απομακρύνεται απ’αυτό.

Το ίδιο άγχος το καταλαβαίνει και σε κάθέ αλλαγή περιβάλλοντος ή παρέκκλιση από τη συνήθη ρουτίνα. Το παιδί εκφράζει το άγχος του κλαίγοντας, αποστρέφοντας το πρόσωπο ή φωνάζοντας. Με το πέρασμα του χρόνου οι αντιδράσεις του παιδιού όταν βλέπει ξένους  ή βρίσκεται σε νέο περιβάλλον μειώνονται αρκετά.

Αυτο ακριβως ειναι το αγχος του αποχωρισμου που κανει το παιδι να αντιδρά και οταν μενει μονο του για πρωτη φορα στο σχολειο οι αντδρασεις του παιδιου ποικίλουν. Κλαματα, φωνες, πανικος, ανορεξια, αυπνια εκνευρισμος και παλινδρομηση σε προηγούμενες βρεφικες συνηθειες οπως εγκόπρηση, ενουρηση, ιτιπιλισμα δακτυλου κ.ά.

Η αντιμετώπιση του άγχους του αποχωρισμού και η προετοιμασία για εύκολη προσαρμογή στο σχολικό περιβάλλον ξεκινούν από πολύ νωρίς. Το παιδί που μεγαλώνει σε ένα περιβάλλον αντιαυταρχικό, με σεβασμό στη προσωπικότητά του και δημοκρατικές διαδικασίες μπορεί να αποκτήσει πρωτοβουλία και να γίνει ανεξάρτητο και αυτόνομο

Αντίθετα αν το παιδί υπερπροστατεύεται και κάθε του  προσπάθεια να αυτονομηθεί  στραγγαλίζεται, τότε μένοντας μόνο του πανικοβάλλεται και αντιδρα με άγχος και πανικό. Ακόμα όμως και τα κατά φύσει ανεξάρτηταπαιδιά θα αντιδράσουν σ΄έν απεριβάλλον ξένο, αν και με ηπιότερο τρόπο. Γι’αυτο πρέπει να γνωρισουν εκ των προτέρων το περιβάλλον του σχολέιου συνοδευόμενα από το γονέα, ετσι ώστε να μη νιωσουν άσχημα και αντιδρασουν εντονα. Συχνές επισκέψεις ακομα και οταν δε λειτουργεί το σχολείο βοηθουν το παιδι να εξοικειωθει  με το άψυχο περιβάλλον ενώ η γνωριμία με το δάσκαλο όταν αρχίσουν οι δραστηριότητες θα το κάνουν να νιώσει πιο ανετα οταν θα βρεθεί μονο μαζί του.

Σπουδαίο ρολο παίζει και η αποψη που εχει δημιουργησει το παιδι σχετικά με το σχολειο και το δασκαλο. Όταν το παιδι ακουει απειλες τυπου: «ασε να πας στο σχολέιο να σε τιμωρήσουν» ή όταν ο δάσκαλος ή οι δασκάλες περιγράφονται σαν παμπούλες: « άμα το κάνεις αυτό η δασκάλα θα σε τιμωρήσει», καθόλου δε θα βοηθιέται να ενταχθεί ομαλά. Αντίθετα αν το παιδί μάθει ότι το σχολείο είναι ένας χώρος που μπορέι να παίξει με τους φίλους του περνά τη μέρα του παίζοντας και μαθαίνοντας ένα σωρό πράγματα από ένα στοργικό ενήλικο φίλο, θα νιώσει άνετα και θα περιμένει με ευχάριστη ανυπομονησία την έναρξη του σχολείου. Το παιδί πρέπει να νιώσει τυχερό και περήφανο.

Σίγουρα η προσαρμογή των παιδιών στο καινούριο περιβάλλον αλλά και των γονέων στις πρωτόγνωρες εμπειρίες που βιώνουν χρειάζεται υπομονή και θέληση από όλες τις πλευρές. Να θυμάστε πάντα ότι το κλειδί στην προσαρμογή είναι η σωστή επικοινωνία μεταξύ σχολείου-οικογένειας-παιδιού.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *